Incentives voor Luchtvaartmaatschappijen

Oorspronkelijk werden luchthavens geëxploiteerd als passieve aanbieders van infrastructuur. De laatste twee decennia startten luchthavens met incentive schema’s als middel om bijkomende vraag te creëren voor hun faciliteiten en diensten. Via deze programma’s bieden luchthavens kortingen op bepaalde fees, betalen ze bonussen of bieden ze tijdelijke gezamenlijke marketingacties aan de luchtvaartmaatschappijen, die dan in ruil nieuwe routes inleggen of passagiers- of vrachtgroei genereren. Daarnaast kunnen luchthavens ook via bilaterale overeenkomsten aanmoedigingspremies koppelen aan bepaalde groeidoelstellingen, of lokale en regionale regeringen gaan dergelijke overeenkomsten aan.

Een onderzoek uitgevoerd door de Universiteit van Keulen1 bij de 200 grootste luchthavens van de Europese Unie toont aan dat 60% van de luchthavens incentives aanbiedt, dat eenderde van de 200 onderzochte luchthavens een officiëel incentiveprogramma introduceerde en de rest via bilaterale overeenkomsten tussen de luchtvaartmaatschappijen en de luchthaven zelf of de betrokken plaatselijke regering. Sommige luchthavens gebruiken meer dan een incentiveformule.

Luchthaven incentive programma’s vormen het leeuwendeel van de incentive markt in landen zoals Frankrijk, Duitsland, Polen, Finland, Portugal en een hele reeks kleinere landen zoals Oostenrijk. In Italië werken luchthavens meestal niet met officiële incentive schema’s maar sluiten bilaterale overeenkomsten af die men ook vindt in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. Een aantal Spaanse luchthavens sloot ook bilaterale overeenkomsten af maar ze rekenen vooral op de deals die regionale regeringen afsluiten met luchtvaartmaatschappijen.

De twee meest voorkomende incentive mechanismes zijn om te beginnen een korting op luchthavenkosten, hetzij door middel van zogenaamde ex-ante of ex-post kortingen op reeds gedane betalingen en verder promotionele fees voor maatschappijen die meer vliegverkeer of passagiers naar de luchthaven brengen. Deze kortingen worden toegekend zonder dat specifiek is dat het gaat om of verwezen wordt naar hoe van een deel van de marketinginspanningen van de luchtvaartmaatschappij gefinancierd wordt.

Sommige van deze incentives komen in de vorm van subsidies, sommige zijn rechtstreekse kortingen, andere zijn commissies. Hoe ze ook gebeuren, ze hebben allemaal dit gemeen. Ze creëren een kunstmatige vraag creëren, niet-transparante marktomstandigheden en verstoren zo de economie.

We vragen een verbod op welke vorm van incentive schema dan ook voor alle luchthavens, of het nu om subsidies gaat, commissies of kortingen. Luchthavens dienen hun diensten aan te bieden op basis van algemene, begrijpelijke en transparante tarieven.

 

--------

1 Malina, Robert; Albers, Sascha; Kroll, Natalie: Airport incentive programs – A European perspective Working Paper 107 of the Department of General Management, Business Policy and Logistics, Universiteit van Keulen, Keulen, 2011.